Na początku XXI wieku przeprowadzono program odtworzenia zdegradowanych siedlisk. Oczyszczono i pogłębiono lagunę, ukształtowano wyspy lęgowe i płycizny oraz utworzono słodkowodne mokradło na obszarze Bertoškiej bonifiki. Odtworzono również połączenie laguny z morzem, umożliwiające regulowaną wymianę słonej wody.

W 2004 roku rezerwat został wyznaczony jako obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 o kodzie SI5000008, a w 2012 roku jako specjalny obszar ochrony siedlisk o kodzie SI3000252.

Środowisko przyrodnicze Około trzech czwartych powierzchni rezerwatu zajmuje słonawa laguna z wyspami lęgowymi, słonymi łąkami i odsłanianymi okresowo płyciznami. Występują tam zbiorowiska roślin słonolubnych, przystosowanych do podwyższonego zasolenia gleby i wody. Pozostałą część tworzą siedliska słodkowodne, obejmujące trzcinowiska, podmokłe łąki, kanały i otwarte zbiorniki wodne.

Rezerwat jest miejscem lęgowym, zimowiskiem i przystankiem na trasach wędrówek ptaków. Od początku XXI wieku stwierdzono w nim 266 gatunków, w tym szczudłaka zwyczajnego, sieweczkę morską, rybitwę rzeczną, bączka zwyczajnego i liczne gatunki kaczek, czapli oraz siewkowych.