W 1956 ukazała się seria Davy Crockett (rysunki i ), a w 1957 – Hondo (rysunki ) i Kociss (rysunki Emilio Ubertiego).
Pomimo bogatej twórczości, Bonelli poświęcił największą uwagę Tex Willerowi, dla którego pisał scenariusze do wszystkich przygód wydawanych aż do połowie lat 80. XX wieku. Później nadal nadzorował produkcję serii, a jego ostatni scenariusz do Texa ukazał się w 1991 w numerze 364 pod tytułem Il Medaglione Spagnolo. W 1967 został pierwszym scenarzystą i pisarzem komiksowym, który otrzymał nagrodę na .
W 1958, dzięki inicjatywie syna Sergio Bonelliego, seria Tex Willer zyskała nowy format – 2ª Serie Gigante (17×24 cm, ok. 160 stron na numer), który stał się charakterystyczny dla wydawnictwa Bonelliego. Zmiana ta przyczyniła się do ogromnego wzrostu popularności serii. W 1962 Bonelli pomógł synowi w zakończeniu serii Un Ragazzo nel Far West, a także pisał scenariusze do Zagora (postaci stworzonej przez Sergio pod pseudonimem Guido Nolitta). W latach 80. jego następcą w pisaniu scenariuszy do Texa został , który objął tę rolę w 1983.