Warunki klimatyczne sprzyjają uprawie winorośli, oliwek, drzew owocowych i warzyw, ale okresowe susze powodują niedobory wody, szczególnie podczas letniego wzrostu liczby mieszkańców i turystów.
Historia Starożytność i średniowiecze Obszar północnej Istrii był zamieszkany przed podbojem rzymskim, o czym świadczą pozostałości umocnionych osad zakładanych na wzgórzach. W II wieku p.n.e. Istria została podporządkowana Rzymowi, a miasta wybrzeża włączono w system polityczny i gospodarczy północnego Adriatyku. Na miejscu dzisiejszego Kopru rozwinęła się osada znana w źródłach jako Aegida i Capris, natomiast Piran i Izola rozwinęły się jako nadmorskie ośrodki związane z żeglugą, rybołówstwem i eksploatacją soli.
Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego region znajdował się kolejno pod władzą Ostrogotów, Cesarstwa Bizantyńskiego, Longobardów i Franków. We wczesnym średniowieczu na półwysep napływała ludność słowiańska, która osiedlała się przede wszystkim na terenach wiejskich i w głębi lądu. Wybrzeże zachowało silne związki kulturowe i językowe z romańskim obszarem Adriatyku.