wszystkie strzępki ze strzępiastymi przegrodami pierwotnymi, zwykle z refrakcyjną żółtawą, oleistą zawartością, przeważnie cienkościenne. Strzępki subhymenium o średnicy 2,5–4 μm. Strzępki subikulum o szerokości do 5 μm, czasami z dużymi sprzążkami lub nawet ampułkowate przy przegrodach. Ryzomorfy proste, zbudowane ze strzępek podobnych do strzępek subikulum, mniej lub bardziej zwarte; rdzeń niezróżnicowany. Cystyd brak. Podstawki urnowate, 15–25 × 3,5–5 μm u góry i 5–7 μm u podstawy, z 6 sterygmami o długości do 3 (4) μm. Bazydiospory elipsoidalne, wąskoelipsoidalne do niemal cylindrycznych, rzadko z lekko wklęsłą stroną adaksjalną, od (4) 4,2–6 (6,5) × (2) 2,2–2,8 (3) μm, gładkie, cienkościenne, hialinowe do jasnożółtych. Anamorfa Opisywana jako Burgoa sp. Występuje na obrzeżach wszystkich okazów w postaci rzadkich lub gęsto skupionych, bulwiastych kolonii, początkowo żółtawych, potem brązowych do ciemnobrązowych, przeważnie prawie kulistych, czasami wydłużonych, o szerokości do 80 (100) μm. Zbudowane są z ciasno upakowanych, wielokątnych komórek o szerokości 8–15 (20) μm ze ścianą o grubości 0,5–1 (2) μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wielozarodniczka białobrązowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.