Oblubienica Chrystusa, mistyczne zaślubiny () lub mistyka oblubieńcza () – powiązane ze sobą motywy w literaturze, teologii i sztuce judeochrześcijańskiej. Religijna koncepcja zjednoczenia Boga z człowiekiem jest w nich przedstawiana za pomocą obrazu zaręczyn i małżeństwaEncyklopedia Katolicka, tom 13, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2009, hasło: Oblubieniec, s. 123-125.. W przeciwieństwie do hierogamii (małżeństwa dwojga bóstw), w mistycznych zaślubinach stroną żeńską jest ziemska oblubienica (dusza ludzka, Kościół, naród wybrany lub konsekrowana dziewica)Peter Dinzelbacher (red.), Leksykon mistyki. Życiorysy, pisma, pojęcia, Verbinum, Warszawa 2002, s. 245..
W tradycji chrześcijańskiej metafora ta opiera się na wielu wersetach Biblii, w szczególności Nowego Testamentu (Ewangelie, Apokalipsa św. Jana, Listy apostolskie), gdzie Jezus Chrystus ukazywany jest jako Boski Oblubieniec. W teologii chrześcijańskiej oblubienicą jest najczęściej KościółBernard McGinn, Obecność Boga. Historia mistyki chrześcijańskiej, t. 1, Wydawnictwo WAM, Kraków 2009, s. 80-85..