Życie wspólnoty Słudzy Świętej Rodziny określają swój sposób życia jako półkontemplacyjny, łączący życie modlitewne i wspólnotowe z działalnością duszpasterską. Jako podstawowe cele wskazują uświęcenie członków wspólnoty i działalność na rzecz zbawienia wiernych poprzez modlitwę, ofiarę, liturgię i apostolat.

Centralnym elementem życia wspólnoty jest celebracja tradycyjnej Mszy łacińskiej oraz pozostałych sakramentów i nabożeństw według dawnych ksiąg liturgicznych. SSF prowadzi ponadto katechizację dzieci i dorosłych, rekolekcje i dni skupienia, działalność kaznodziejską oraz formację kandydatów do kapłaństwa i życia wspólnotowego.

W katechizacji wspólnota odwołuje się m.in. do tradycyjnego amerykańskiego Katechizmu baltimorskiego. Własne materiały SSF podkreślają również znaczenie klasycznej teologii katolickiej, tradycyjnej duchowości oraz zachowania dyscypliny liturgicznej sprzed reform posoborowych.

Stosunek do Soboru Watykańskiego II SSF zajmuje zdecydowanie krytyczne stanowisko wobec znacznej części reform wprowadzanych w Kościele po Soborze Watykańskim II. W publikacjach wspólnoty krytykowane są m.in. reforma liturgiczna, współczesne formy ekumenizmu, część zmian w dyscyplinie kościelnej oraz działania papieży i biskupów okresu posoborowego.