Stare Miasto – historyczna część miasta Lęborka, obejmująca najstarszy obszar miejski z zachowanym średniowiecznym układem urbanistycznym. Stanowi centrum usługowe i turystyczne miasta. Na jego terenie znajdują się najważniejsze zabytki Lęborka, w tym ratusz, kościół św. Jakuba Apostoła, pozostałości murów obronnych oraz Muzeum w Lęborku. Stare Miasto nie posiada oficjalnie wyznaczonych granic administracyjnych - ich przebieg ma charakter umowny i opiera się na historycznym zasięgu dawnego miasta lokacyjnego.
Historia Historia Starego Miasta w Lęborku rozpoczęła się w XIII wieku, kiedy na terenie dzisiejszego centrum istniała słowiańska osada Lewino, należąca wówczas do książąt Pomorza Gdańskiego. W 1341 roku miasto otrzymało prawa miejskie na prawie chełmińskim, co zapoczątkowało jego dynamiczny rozwój. W tym okresie wytyczono rynek oraz główne ulice, a także rozpoczęto budowę murów obronnych i zamku krzyżackiego. Na obszarze obecnego Starego Miasta ukształtował się układ urbanistyczny Lęborka, którego znaczna część zachowała się do dziś.