Według części szacunków liczyła ona od około 3 do 10 tysięcy członków. Klaus J. Hermann przyjmował, że liczba członków nie przekraczała 10 tysięcy. Organizacja pozostawała więc znacznie mniejsza od najważniejszych środowisk politycznych niemieckich Żydów, takich jak Zentralverein deutscher Staatsbürger jüdischen Glaubens czy Zionistische Vereinigung für Deutschland. Nigdy nie stała się reprezentatywnym przedstawicielstwem ludności żydowskiej w Niemczech, wzbudzała jednak znaczne zainteresowanie jako radykalny ideologicznie nurt niemiecko-żydowskiego nacjonalizmu. Związek uczestniczył w wyborach do władz gmin żydowskich, wystawiając własne listy przeciw ugrupowaniom liberalnym, konserwatywnym i syjonistycznym. Jego działalność oraz ostre wystąpienia przeciwko konkurencyjnym środowiskom prowadziły do konfliktów wewnątrz niemieckiej społeczności żydowskiej. Stanowisko związku było regularnie krytykowane między innymi na łamach gazety CV-Zeitung, wydawanej przez Centralverein. Organem prasowym stowarzyszenia był miesięcznik Der nationaldeutsche Jude, wydawany w latach 1922–1934 i redagowany przez Naumanna. Początkowo ukazywał się pod tytułem Mitteilungsblatt des Verbandes Nationaldeutscher Juden e.V.