Po zwolnieniu powrócił do Warszawy i nadal zdawał egzaminy w ramach konspiracyjnego toku studiów. Ostatnie zaliczenia uzyskał w lipcu 1944 roku, krótko przed wybuchem powstania warszawskiego. Po jego upadku rodzina została skierowana do obozu przejściowego Dulag 121 w Pruszkowie. Orgelbrand wraz z ojcem trafił następnie do Częstochowy. Jego matka została deportowana do KL Bergen-Belsen, gdzie zmarła w kwietniu 1945 roku.
Początki pracy zawodowej
Po powrocie do Warszawy rozpoczął pracę w Biurze Odbudowy Stolicy i wznowił studia na Politechnice Warszawskiej. Dyplom architekta uzyskał w 1949 roku. W tym samym roku został członkiem warszawskiego oddziału SARP.
Po ukończeniu studiów zatrudnił się w Miastoprojekcie „Stolica”. Na początku lat 50. uczestniczył w pracach nad odbudową pałacu Kazanowskich przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Jego nazwisko zostało wymienione wśród członków zespołu projektowego w czasopiśmie „Stolica” w 1952 roku.„Stolica” 1952, R. 7, nr 8, 15 kwietnia, s. 4.