Powoduje on zmianę funkcji gruntów, krajobrazu, lokalnego rynku nieruchomości i relacji między mieszkańcami stałymi a użytkownikami przyjezdnymi, a w niektórych miejscowościach prowadzi z czasem do przekształcania zabudowy rekreacyjnej w stałe osiedla podmiejskie.
Dacza Słowo „dacza” pochodzi z języka rosyjskiego i pierwotnie oznaczało podmiejski lub wiejski dom użytkowany sezonowo. W polszczyźnie przyjęło się jako potoczne określenie prywatnego domku wypoczynkowego, zwłaszcza niewielkiego, urządzonego bez reprezentacyjnych ambicji i używanego podczas weekendów albo wakacji.
Dacza nie stanowi odrębnego typu konstrukcyjnego. Nazwą tą określano zarówno domy drewniane i murowane, obiekty budowane samodzielnie, jak i gotowe konstrukcje katalogowe. W realiach PRL termin często wiązał się z kulturą stopniowego rozbudowywania domku, wykorzystywania materiałów odzyskanych i przenoszenia na działkę mebli wycofanych z miejskiego mieszkania.
Dom wakacyjny i dom weekendowy Określenia „dom wakacyjny” i „dom weekendowy” akcentują czas oraz sposób użytkowania budynku.