Kaplica św. Andrzeja Do północnego skrzydła zespołu przylega kaplica św. Andrzeja, wzniesiona według projektu Domenica Rossiego. Jej fasada nawiązuje w pomniejszonej formie do rozwiązań zastosowanych w kościele San Stae w Wenecji. Kaplica służyła zarówno rodzinie Manin, jak i mieszkańcom Passariano, którzy wchodzili do niej od strony zewnętrznej.

Wyposażenie kaplicy i przylegającej zakrystii obejmuje ołtarze oraz płaskorzeźby wykonane przez . Dekorację stiukową przypisuje się Abbondiemu Staziowi. Rodzina właścicieli mogła przechodzić do kaplicy bezpośrednio z górnych kondygnacji rezydencji za pomocą krytych korytarzy.

Park Za pałacem rozciąga się park o powierzchni około 18 ha. Jego pierwotne założenie obejmowało regularne aleje, labirynty, zbiorniki wodne, oranżerie, lodownie, wiszące ogrody, loggie i niewielkie budowle dekoracyjne. Za rozwój ogrodu odpowiadał m.in. Giovanni Ziborghi, zarządzający posiadłością Maninów.

W XIX wieku Giannantonio Selva i Pietro Quaglia częściowo przekształcili ogród w park krajobrazowy. Powstały rozległe grupy drzew, polany i niewielkie stawy. Zachowano przy tym część wcześniejszych elementów regularnego założenia barokowego.