Rezydencję udostępniono publiczności w związku z wystawą poświęconą Giovanniemu Battiście Tiepolowi, otwartą w 1971 roku.

Architektura Założenie ma osiową kompozycję, której centrum stanowi wydłużony korpus główny. Od strony wejścia poprzedzają go dwa reprezentacyjne place: prostokątny dziedziniec honorowy oraz półkolista przestrzeń otoczona eksedrami. Rozległe skrzydła boczne, pierwotnie związane z gospodarczą funkcją posiadłości, łączą rezydencję z otoczeniem i podkreślają monumentalną skalę całego kompleksu.

Fasadę głównego korpusu porządkują regularnie rozmieszczone okna oraz centralna część wejściowa. Nad nią wznosi się belweder zaprojektowany przez Giorgia Massariego, otwarty pięcioma oknami od strony dziedzińca i pięcioma od strony parku. Budowlę wieńczą balustrady, figury i trójkątny fronton.

We wnętrzach zachowały się reprezentacyjne sale z dekoracją malarską i sztukatorską. W 1708 roku francuski malarz Louis Dorigny wykonał w jednej z sal fresk Triumf Wiosny oraz alegorie Miłości, Chwały, Bogactwa i Obfitości. Dekorację uzupełniają sceny mitologiczne wykonane w technice monochromatycznej na złotym tle.