Historia lewo|mały|Królestwo Polskie (XIV w.) Leszczyńscy herbu Abdank wywodzili się z Leszczyna (dziś Leszczyn Księży oraz Leszczyn Szlachecki), w dawnej ziemi płockiej na Mazowszu. Z czasem część rodu miała przenieść się na Podlasie, gdzie na gruntach Pierlejewa założyła wieś Leszczkę, nazywaną dawniej Leszczką Pierlejewo (dziś Leszczka Mała oraz Leszczka Duża). Tam rodzina rozrosła się znacząco, a jej kolejne gałęzie osiedlały się następnie dalej na wschodzie, przede wszystkim na Litwie i Rusi. Przedstawiciele rodu herbu Abdank pozostawali właścicielami dóbr w podlaskiej Leszczce jeszcze w XVIII wieku.

Rodowa siedziba w Leszczynie nie pozostała jednak długo w rękach Leszczyńskich. Przez większą część późniejszej historii miejscowe dobra, wraz z mazowiecką kolebką Leszczyńskich, należały do rodu Zagłobów, zwanego także Zagrobami. Już w XVI wieku część rodziny używała predykatu odmiejscowego „z Płonnej”, położonej w powiecie płońskim na Mazowszu. Tego rodzaju określenia służyły wówczas identyfikacji szlachcica przez wskazanie jego siedziby lub majątku i mogły zmieniać się wraz ze zmianą miejsca osiedlenia rodziny i stosowano je przed uformowaniem się nazwiskZofia Kaleta, Nazwisko w kulturze polskiej, Warszawa 1998, s.