39–41..
Linia mazowiecka W źródłach z drugiej połowy XV i pierwszej połowy XVI wieku odnotowano kilku pierwszych przedstawicieli tej rodziny, związanych z Leszczynem i wywodzących od tej miejscowości swoje określenie rodowe „z Leszczyna”. W 1466 roku Dobiesław, syn Stanisława z Leszczyna, został zapisany w metryce Uniwersytetu Krakowskiego jako tamtejszy student. Sześć lat później, w 1472 roku, na kartach historii pojawia się Jan z Leszczyna, który dokonuje podziału należącej do siebie części Leszczyna i przekazał ją bratankom: Pawłowi, Mikołajowi i Piotrowi, synom jego brata Piotra. Piotr z Leszczyna był jednym z właścicieli części wsi Leszczyno Księże. W 1449 roku zabezpieczył swojej żonie o imieniu Ofka, wiano w wysokości 60 kop groszy, na połowie należących do niego dóbr w Leszczynie. Zmarł na pewno przed 1470 rokiem, ponieważ w dokumencie z tego roku Ofka została wymieniona już jako wdowa. Ofka pojawiła się wówczas z Jakubem, Janem i Mikołajem, braćmi i dziedzicami Leszczyna, przy odstąpieniu pięciołanowego wójtostwa w Proboszczewicach za 45 kop groszy.