Architektura Kościół jest budowlą historyzującą wzniesioną z ciosów wapiennych. W jego architekturze połączono formy neoromańskie, widoczne przede wszystkim w półkolistych arkadach i otworach, z elementami neogotyckimi. Bryłę tworzy poprzecznie ustawiony korpus z niewielką apsydą oraz asymetrycznie usytuowana wieża o wysokości 53 m.
Jedynie elewację wschodnią zaprojektowano symetrycznie. Nieregularne położenie wieży wpłynęło na kompozycję pozostałych elewacji. Wejście główne znajduje się pośrodku południowej ściany bocznej, urozmaiconej trzema wystawkami dachowymi. Nad portalem umieszczono niemieckojęzyczny cytat z Psalmu 84, odnoszący się do umiłowania domu Bożego.
Wnętrze zaprojektowano jako kościół poprzeczny, odpowiadający potrzebom liturgii protestanckiej. Ołtarz umieszczono w niewielkiej apsydzie pośrodku północnej ściany. Półkolista arkada dzieli płasko nakryte wnętrze na szerszą część północną oraz węższą południową, zajętą przez emporę. Układ ten kieruje uwagę zgromadzonych ku ołtarzowi i ambonie, a jednocześnie ogranicza odczuwalność asymetrycznego usytuowania wieży.