1324 § 3 – w okolicznościach wymienionych w § 1 sprawca nie jest związany karą latae sententiae, chociaż mogą zostać nałożone inne kary lub pokuty.

Po konsekracjach z 2026 roku Bractwo argumentowało, że nawet gdyby kompetentna władza nie zgodziła się z obiektywnym istnieniem konieczności, przekonanie konsekratorów i konsekrowanych o jej istnieniu powinno wyłączyć albo przynajmniej ograniczyć ich odpowiedzialność karną. Na tej podstawie Bractwo utrzymywało, że kara ekskomuniki latae sententiae nie została zaciągnięta.

Stanowisko Stolicy Apostolskiej Stolica Apostolska nie przyjęła interpretacji Bractwa. W 1988 roku Jan Paweł II uznał konsekracje za nieposłuszeństwo oznaczające w praktyce odrzucenie prymatu rzymskiego i dlatego za akt schizmatycki.

Papieska Rada ds. Tekstów Prawnych stwierdziła w 1996 roku, że nie zachodziła konieczność wyświęcania biskupów wbrew woli papieża.