Prace nad ołtarzem rozpoczęto prawdopodobnie około 1510 roku, a zakończono około 1520 roku. Dzieło wiąże się z warsztatem działającego najprawdopodobniej w Gmunden snycerza i polichromisty Lienharta Astla. W reliefie przedstawiającym obrzezanie Jezusa zachował się fragment podpisu artysty „…nhart Astl”. Podczas konserwacji przeprowadzonej w 1985 roku napis poddano badaniom w podczerwieni, na podstawie których odczytano imię jako Leonhard lub Lienhart.

Ołtarz stanowi podstawowe dzieło wykorzystywane przy określaniu cech warsztatu Astla. Z jego pracownią łączone są także ołtarze i rzeźby znajdujące się m.in. w Gampern, Gröbming, Pürgg i Alt-Rottenmann.

Konstrukcja Nastawa składa się z predelli, głównej szafy ołtarzowej, dwóch par ruchomych skrzydeł oraz ażurowego zwieńczenia. Zastosowanie podwójnych skrzydeł pozwala na prezentowanie trzech odmiennych układów: codziennego, niedzielnego i świątecznego.

W stanie zamkniętym widoczne są cztery malowane tablice umieszczone na zewnętrznych powierzchniach skrzydeł. Po otwarciu skrzydeł zewnętrznych ukazują się kolejne obrazy i cztery reliefy. W pełni otwartym układzie świątecznym widoczna jest główna szafa z figurami Marii i świętych oraz cztery płaskorzeźbione sceny umieszczone na skrzydłach wewnętrznych.