W przedstawieniach plastycznych Dziecię ukazywano najczęściej przywiązane do kolumny albo ukrzyżowane, otoczone postaciami stylizowanymi według antyżydowskich stereotypów. Częstym motywem było wyjmowanie serca z jego piersi oraz zbieranie krwi do naczyń. Zachowały się między innymi XVIII-wieczne ryciny związane z dziełem Antonia de Guzmána, a także figury i obrazy w sanktuarium w La Guardii oraz dawnych kościołach trynitarskich.

Ocena historiograficzna Od końca XIX wieku wiarygodność opowieści była przedmiotem badań historycznych. Analiza akt wykazała brak informacji o zaginięciu dziecka, brak zwłok i innych dowodów materialnych, a także liczne sprzeczności pomiędzy zeznaniami oskarżonych. Część przyznań uzyskano przez tortury lub działania prowokacyjne, w tym podszywanie się duchownego pod rabina. W dominującym ujęciu współczesnej historiografii domniemane morderstwo nie miało miejsca, a postać dziecka została wytworzona w toku postępowania inkwizycyjnego i późniejszej tradycji hagiograficznej.