Zamierzenia te przerwało objęcie władzy przez komunistów i rozpoczęcie represji wobec Kościoła katolickiego.
W 1950 roku, podczas likwidacji męskich zakonów i zgromadzeń zakonnych w ramach tak zwanej Akcji K, został internowany w klasztorze w Želivie. Warunki internowania doprowadziły do pogorszenia jego stanu zdrowia. Po około sześciu miesiącach został zwolniony i zamieszkał na plebanii przy kościele św. Wojciecha w Pradze.
W ostatnich latach życia cierpiał na poważne problemy zdrowotne. Sporządził testament duchowy, w którym wyznaczył na swojego następcę Labrego Noskoviča i wyraził nadzieję na przetrwanie oraz odrodzenie zgromadzenia. Zmarł 6 czerwca 1956 roku w Pradze. 11 czerwca został pochowany na Cmentarzu Wyszehradzkim.
Upamiętnienie W zgromadzeniu jest nazywany „Miłym Ojcem” i uznawany za twórcę jego duchowości. W domu generalnym pocieszycieli w Mariance utworzono muzeum poświęcone jego życiu. Prezentowane są w nim między innymi jego dokumenty, indeksy studenckie, dekret święceń oraz przedmioty osobiste.