Wśród oskarżonych znaleźli się między innymi premonstratensi i , jezuici , Adolf Kajpr i František Mikulášek, dominikanin Silvestr Braito, franciszkanin Jan Evangelista Urban oraz redemptorysta obrządku bizantyjskiego .
Oskarżonym zarzucono między innymi zdradę stanu, szpiegostwo, współpracę z zagranicznymi ośrodkami kościelnymi i ukrywanie przeciwników ustroju. Podczas śledztwa byli poddawani presji psychicznej, wielogodzinnym przesłuchaniom, ograniczaniu snu i jedzenia oraz innym formom przymusu. Proces odbył się na przełomie marca i kwietnia 1950 roku. Mastiliak został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności, a pozostali oskarżeni otrzymali wieloletnie wyroki.
Procesowi towarzyszyła kampania prasowa przedstawiająca klasztory jako ośrodki szpiegostwa, magazyny broni i miejsca ukrywania „wrogów ludowej demokracji”. Rozpoczęcie Akcji K zaplanowano na kilka dni po ogłoszeniu wyroków, aby wykorzystać efekt propagandowy procesu do uzasadnienia operacji przed opinią publiczną.