Przygotowanie operacji Państwowe służby sporządziły ewidencję domów zakonnych i ich mieszkańców. Dla poszczególnych klasztorów przygotowano imienne wykazy zakonników, plany budynków, informacje o liczbie pracowników świeckich oraz zestawienia potrzebnych pojazdów i funkcjonariuszy. Oddzielnie wskazano przełożonych i zakonników uznawanych za szczególnie wpływowych lub „reakcyjnych”, których zamierzano odizolować od pozostałych.

Instrukcje przewidywały otoczenie klasztoru, zgromadzenie wszystkich mieszkańców w jednym pomieszczeniu, przeprowadzenie rewizji, przesłuchanie przełożonych i przewiezienie zakonników do wyznaczonych ośrodków. Administracja miała również zabezpieczyć budynki, przeprowadzić inwentaryzację majątku oraz wyznaczyć duchownych akceptowanych przez władze, którzy zastąpiliby zakonników przy kościołach klasztornych.

Na Słowacji przygotowaniami kierował SLOVÚC, na którego czele stał . Koordynację działań powierzono grupom działającym w Pradze i Bratysławie. Dokładny termin operacji przekazano terenowym dowódcom dopiero 13 kwietnia, pozostawiając im około dwunastu godzin na ostateczne przygotowania.