Dane statystyczne w opracowaniach nie są całkowicie jednolite. Czescy badacze Karel Kaplan, Jana Váchová i Vojtěch Vlček podają dla całej Czechosłowacji 219 zlikwidowanych domów zakonnych i 2376 pozbawionych wolności zakonników, w tym 144 domy i 1240 zakonników w Czechach i na Morawach. Słowackie zestawienia uwzględniające obie fale podają natomiast 76 klasztorów i 1180 zakonników na Słowacji.
Opór ludności W Czechach i na Morawach operacja przebiegła bez większego oporu społecznego, przede wszystkim ze względu na jej utajnienie i nocną porę. Do niewielkich protestów doszło między innymi w Hodoňovicach, Ostrawie i Ořechovie. W Hodoňovicach przed salezjańskim nowicjatem zebrało się kilkudziesięciu mieszkańców, natomiast w Ořechovie pierwszy oddział funkcjonariuszy musiał czasowo wycofać się z powodu zgromadzenia wiernych.
Silniejsze protesty wystąpiły na Słowacji. W Spiskim Czwartku przeciwko zgromadzonym mieszkańcom użyto gazu łzawiącego. Do najpoważniejszego starcia doszło w okolicy klasztoru w Podolińcu, gdzie mieszkańcy próbowali dostać się do ośrodka i uwolnić internowanych.