jej dialogowi z ikonografią chrześcijańską, relacjom między kobietami, odwołaniom do tradycji malarskiej oraz sposobom przedstawiania cielesności i melancholii.
Marta Smolińska interpretuje malarstwo Białeckiej jako współczesne przetworzenie ikonografii chrześcijańskiej oraz kultury popularnej, wykorzystywane do podejmowania tematów kobiecości, cielesności i duchowości. Sebastian Dudzik wskazuje natomiast na związki jej obrazów z dziełami dawnych mistrzów; według niego odwołania te służą budowaniu nowych znaczeń, a nie prostemu cytowaniu historycznych wzorców.
Zastosowanie haftu w cyklu Akupiktury było omawiane jako rozszerzenie warsztatu malarskiego o środki kojarzone z tkaniną artystyczną i haftem, a zarazem jako element interpretacji społecznych ról kobiet.
Bibliografia Publikacje o twórczości
Marta Smolińska, Ave malarstwo, ave kobieta, „Artluk” 2008, nr 1(7). Marta Smolińska, Ikonografia kobiecości, Toruń 2009, s. 3–8. Lena Wicherkiewicz, Moc wizerunku, „Exit” 2012, nr 3(91). Lila Dmochowska, Beata Ewa Białecka bez aureoli, „Format” 2013, nr 4(67). Marta Smolińska, Dzięki Bogu jestem kobietą!