Alavi czerpał inspiracje z artykułów prasowych i filmów, decydując się na nieprzeprowadzanie wywiadów z ofiarami prawdziwych zamachów terrorystycznych.

Znaczna część prac nad poziomem sprowadzała się do zaprojektowania samej masakry. W pierwszej wersji „No Russian” masakra kończyła się tuż po uśmierceniu grupy cywilów przed windą, po czym gra od razu przechodziła w wymianę ognia. Alavi uznał, że nagłe przejście z emocjonalnej sceny do zwykłej strzelaniny jest puste i tanie. Zmienił więc etap tak, aby wydłużyć czas trwania masakry. Usunął również sceny z udziałem dzieci oraz obejmujących się rodzin, aby oszczędzić graczom zbyt dużej traumy. Początkowo misja zawierała znikomą ilość brutalności (gore), co zmieniono dopiero po tym, jak żona głównego grafika Joela Emsliego zakwestionowała autentyczność takiego poziomu bez widoku krwi. Ze względu na silny ładunek emocjonalny tej sceny, niektórzy aktorzy dubbingowi płakali podczas nagrywania swoich kwestii.