W listopadzie 1950 roku część skazanych ponownie przewieziono do więzienia w Ruzyni i przesłuchiwano w związku z przygotowywanymi procesami biskupów. W kolejnych latach osadzano ich między innymi w więzieniach w Leopoldovie, Mírovie i Valdicach.
Stanislav Barták opuścił więzienie po odbyciu dwuletniej kary. František Mikulášek odbył pełną dziewięcioletnią karę. Machalka, Tajovský, Braito i Urban zostali zwolnieni pod koniec lat 50. lub podczas amnestii w 1960 roku. Šilhan i Mastiliak odzyskali wolność dopiero w 1965 roku. Kara Mastiliaka została wcześniej zamieniona z dożywotniego więzienia na 25 lat.