Odbudowę przeprowadzono według nowego projektu salzburskiego architekta Josefa Wessickena. W miejscu jednej wysokiej wieży zaprojektował on dwuwieżową fasadę, która miała równomierniej obciążać fundamenty. Dwie wieże o wysokości 62 m ukończono wraz z przebudowaną fasadą w latach 1873–1876. Kamień końcowy umieszczono 3 września 1876 roku, natomiast uroczystej konsekracji świątyni dokonał w 1881 roku arcybiskup salzburski Franz Albert Eder.

Podczas I wojny światowej kościelne dzwony zarekwirowano i przetopiono na potrzeby wojenne. Nowy zespół dzwonów poświęcono w 1923 roku. W drugiej połowie XX wieku przeprowadzono renowacje świątyni i sąsiedniej kaplicy św. Anny, a także remont obu wież.

W ramach prac rozpoczętych w 2010 roku odnowiono wnętrze i emporę organową, wykonano dostępne dla osób z niepełnosprawnościami wejście od strony południowej oraz zamontowano dwanaście nowych okien według projektu Wilhelma Scherübla. Ich kompozycja, utrzymana w tonacji fioletowej i złotej, przedstawia motyw Niebiańskiego Jeruzalem.

Architektura Kościół jest neogotycką, trójnawową budowlą halową z jednonawowym prezbiterium. Ma około 60 m długości i 30 m szerokości, a wysokość sklepień dochodzi do 20 m.