Cud w Číhošti () – określenie niewyjaśnionego wydarzenia, do którego doszło 11 grudnia 1949 roku w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Číhošti w ówczesnej Czechosłowacji. Podczas kazania miejscowego proboszcza Josefa Toufara stojący nad tabernakulum drewniany krucyfiks miał kilkakrotnie wychylić się na boki, a następnie pozostać w położeniu przechylonym i zwróconym w stronę ambony. Toufar nie widział ruchu krzyża, ponieważ podczas kazania stał tyłem do ołtarza.
Toufar zebrał relacje dziewiętnastu osób twierdzących, że widziały poruszenie krzyża. W części późniejszych opracowań podawana jest liczba dwudziestu świadków. Ich zeznania były zgodne co do tego, że przedmiot poruszył się pod koniec kazania, różniły się jednak liczbą, kierunkiem i zakresem wychyleń.
Władze komunistyczne wykorzystały wydarzenie do kampanii przeciwko Kościołowi katolickiemu. Toufar został aresztowany przez Státní bezpečnost (StB), poddany torturom i zmuszony do udziału w inscenizowanej rekonstrukcji rzekomego oszustwa. Zmarł 25 lutego 1950 roku wskutek obrażeń odniesionych podczas śledztwa. Sprawa została następnie przedstawiona w filmie propagandowym Běda tomu, skrze něhož přichází pohoršení.