Wiatrowskazem stała się umieszczona na kiju żółta płachta. O godzinie 10:25 jako pierwszy wylądował kapitan Hug, a za trzy minuty major Hitz.
Do samolotów zostali załadowani pierwsi ranni. Po godzinie pobytu samoloty wystartowały w drogę powrotną. Na lotnisku w Meiringen zorganizowany został szpital polowy, gdzie przyjmowano osoby, które zostały ewakuowane. W kolejnych lotach dostarczono na lodowiec dodatkową żywność oraz generała Tate'a. W celu ewakuacji rannych dokonano łącznie 9 lotów. Pozostali ratownicy musieli zejść samodzielnie o własnych siłach. Przy wraku pozostało 20 osób, którzy mieli zabezpieczyć miejsce i zaopatrzenie. 25 listopada wysłano do samolotu grupę 8 Szwajcarów, która miała sprawdzić możliwość sprowadzenia maszyny do bazy lotniczej. Tajnym zadaniem była próba znalezienia nowoczesnej radiostacji, radaru i nawigacji. Jednak samolot okazał się być wyposażony w standardowe przyrządy niezbędne do wykonywania lotów. Działania ograniczyły się do dalszego zabezpieczenia wraku na zimę i wywiezieniu części materiałów. 26 listopada przyszło załamanie pogody i w tym dniu ostatni ratownicy opuścili lodowiec.
Następstwa