Solomon II (urodzony jako Dawid; gruz. solomon II; ur. 1773, zm. 7 lutego 1815 w Trabzonie) – król Imeretii w latach 1789–1810.
Życiorys Po śmierci króla Imeretii, Solomona I, w 1784, władzę przejął . Herakliusz II, król Kartlii i Kachetii, poprosił go, by jego wnuk, również Dawid, po ukończeniu pełnoletności w 1789, sam został królem Imeretii. Wtedy, Dawid II został pokonany i uciekł do Georgian Soviet Encyclopedia, vol. 3, s. 333 {gruz.}. Dawid, teraz znany jako Solomon II, wraz z Herakliuszem uzgodnił pakt o współpracy. W tym samym roku rada Herakliusza II zagłosowała za zjednoczeniem Królestwa Kartlii i Kachetii z Królestwem Imeretii, do czego jednak nie doszło. W 1790 Dawid, wraz z tureckim wojskiem, walczył z królem o władzę. Usunął on Solomona, samemu ogłaszając się królem. Solomon, po porwaniu żony i syna Dawida, wymógł na nim posłuszeństwo. Zgodził się również na otrzymanie tytułu księcia koronnego. W 1795 Solomon, wraz z Herakliuszem, po otrzymaniu ultimatum od Agha Mohammada Chana Kadżara, zaatakowali Iran. W trakcie tej wojny spalono Tbilisi. W 1804 Pawieł Cycyanow wysłał do Imeretii rosyjską armię. 25 kwietnia Cycyanow nalegał, by Solomon przestrzegał rozkazów wydawanych przez Rosjan. Imeretia była wtedy otoczona przez rosyjskich wasali.