Solomon reagował na tę sytuację, wysyłając skargi do Imperium Osmańskiego, paktując z , atakując Megrelię, mordując wysłanników rodu Dadiani czy żądając 120 tysięcy rubli, które miał być mu winien Herakliusz II. Nalegał, by żadne rosyjskie siły nie weszły do Kutaisi. Kilka lat później Rosjanie oskarżyli go o paktowanie z Turcją, Iranem i Dagestanem. W lutym 1809 zaproponował , , przejęcie Tbilisi i zjednoczenie Gruzji. W styczniu 1810 Aleksandr Tormasow zmusił imeretyńską szlachtę do złożenia przysięgi wierności wobec cara i dał Solomonowi trzy dni na poddanie się. W marcu Rosjanie usunęli Solomona z tronu. 18 marca został on schwytany w wąwozie Chani i przewieziony do Tbilisi, gdzie został uwięziony. Miesiąc później, w przebraniu służącego, król uciekł w stronę Achalciche. Po tej ucieczce krewnych Solomona uwięziono w Kutaisi. Na wygnaniu król próbował przekonać do siebie różnych wrogów Rosji. Solomon II zmarł 7 lutego 1815 w Trabzonie. Początkowo pochowano go w kościele św. Grzegorza, ale w 1990 przeniesiono go do monastyru Gelati.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Królestwo Imeretii Kategoria:Władcy Gruzji Kategoria:Urodzeni w 1773 Kategoria:Zmarli w 1815