Jeszcze słabsze było zgrupowanie OW PPS, które w chwili wybuchu walk liczyło 92 żołnierzy, dysponujących zaledwie jednym ręcznym karabinem maszynowym, 18 pistoletami oraz granatami.

W tych okolicznościach polskie natarcie rozpoczęte o godzinie 17:00 zakończyło się całkowitym niepowodzeniem: Z domu przy ul. Wawelskiej 60 wyruszył do ataku pluton 435 ze zgrupowania ppor. „Stacha”, dowodzony przez ppor. Jerzego Modrę ps. „Rarańcza”. Obrońcy nie dali się zaskoczyć i skierowali na nacierających silny ogień. Pluton „Rarańczy” zaległ na poletkach ziemniaczanych znajdujących się obok domów przy ul. Wawelskiej. Próba związania obrońców walką ogniową nie powiodła się. Jedyny pistolet maszynowy będący na wyposażeniu plutonu szybko się zaciął. Ręczny karabin maszynowy mógł natomiast prowadzić jedynie ogień pojedynczy, a obsługujący go kpr. Stefan Kowalczyk ps. „Ponton” został wkrótce śmiertelnie ranny. Po utracie erkaemisty natarcie ostatecznie się załamało. Plutony 437, dowodzony przez st. sierż. Mariana Godlewskiego ps. „Pińsk”, oraz 439, dowodzony przez st. sierż. Stanisława Cudnego ps. „Grom”, ruszyły do natarcia odpowiednio z domów przy ul. Raszyńskiej 58 i 56. Z tego pierwszego domu nacierał również pluton 434 sierż. NN „Gryfa”, który prawdopodobnie po rozwiązaniu zgrupowania „Brzozy” został przydzielony do zgrupowania „Stacha”.