Wszystkie trzy pododdziały zostały przygniecione ogniem niemieckim jeszcze w bramach domów, z których wyruszyły do ataku. Z willi przy ul. Dantyszka do natarcia ruszyły plutony 431 i 432 ze zgrupowania OW PPS, dowodzone odpowiednio przez sierż. Walentego Mendrzyckiego ps. „Mechanik” i pchor. Zygmunta Juszczyka ps. „Goliat”. Spośród 40 najlepiej uzbrojonych żołnierzy, których wysłano w pierwszym rzucie natarcia, 26 zdołało przedrzeć się przez ogródki położone między ulicami Dantyszka i Mikołaja Reja oraz dotrzeć do szczelin przeciwlotniczych znajdujących się na tyłach gmachu Dyrekcji Lasów. Ze względu na silny ostrzał nieprzyjaciela oraz wadliwe działanie granatów produkcji konspiracyjnej kontynuowanie natarcia okazało się niemożliwe. Dopiero po zmroku 18 ocalałych żołnierzy, w tym ośmiu rannych, zdołało się wycofać. W walce poległ m.in. pchor. „Goliat”, natomiast zastępca dowódcy zgrupowania OW PPS, ppor. Henryk Zinówko ps. „Borkowski”, został śmiertelnie ranny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Reduta Wawelska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.