Kontakt odbywa się nie bezpośrednio, lecz za pośrednictwem wizji i snów, co dodatkowo podkreśla nieprzekładalność doświadczenia obcości na język człowieka. W interpretacji Błaszkowskiej zarówno ludzie, jak i Arsenał nie potrafią w pełni zrozumieć swoich sposobów myślenia. Brak wspólnego kodu komunikacyjnego sprawia, że obie strony pozostają wobec siebie równie niezrozumiałe, a sam akt kontaktu staje się serią wzajemnych eksperymentów skazanych na częściowe niepowodzenie. Badaczka interpretuje sny, wizje oraz odczytywane przez Nyada myśli Arsenału jako przejaw zetknięcia z tym, co wymyka się symbolizacji. Absurdalne obrazy i pozornie chaotyczne skojarzenia wskazują na niemożność pełnego poznania obcej inteligencji oraz ograniczenia ludzkiego języka i aparatu pojęciowego.
Mariusz M. Leś w swoim eseju z 2017 roku przedstawiający siedem najważniejszych (zdaniem autora) polskich powieści science fiction okresu PRL, z pominięciem twórczości Stanisława Lema, umieścił Arsenał na czwartym miejscu. Zdaniem Lesia powieść pozostaje oryginalna i dalej warta lektury przez nowych