Za szczególny atut uznał niejednoznaczność powieści i jej odporność na jednoznaczne interpretacje, dzięki czemu – jego zdaniem – książka zyskuje przy kolejnych lekturach. Recenzent określił Arsenał jako utwór wybitny, wyróżniający się na tle współczesnej polskiej fantastyki zarówno ambicją intelektualną, jak i oryginalnością.
Powieść zrecenzował też Lech Jęczmyk w „Przeglądzie Technicznym” (1986 nr 6).
W 2010 redaktorzy Esensji zaliczyli utwór do 50 najlepszych polskich powieści fantastycznych, z pozycją #19 w rankingu. W uzasadnieniu napisano, że powieść stanowi wyraźny postęp względem debiutanckich Sennych zwycięzców. Chwalono oryginalność utworu, połączenie motywów pierwszego kontaktu, fantastyki onirycznej, satyry i paraboli politycznej oraz kreację głównego bohatera, Adama Nyada. Zwrócono również uwagę na charakterystyczny dla Oramusa pesymizm wobec kondycji ludzkości oraz interpretację kontaktu z tytułowym Arsenałem jako metafory przekraczania ograniczeń ludzkiej natury. W recenzji opublikowanej w tym samym serwisie 5 lat później, Marcin Mroziuk zwrócił uwagę, że Arsenał stanowi interesującą reinterpretację motywu pierwszego kontaktu z obcą cywilizacją, wykorzystując go jako punkt wyjścia do rozważań filozoficznych i religijnych.