Wacław Marceli Plackowski (ur. 16 stycznia 1900 w Kazimierzu, zm. 10 grudnia 1941) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inwalida wojenny.
Życiorys Syn Konstantego i Marii z Borowych urodzony 16 stycznia 1900 w Kazimierzu, w ówczesnym powiecie łódzkim guberni piotrkowskiej. Był bratem Marii, Haliny, Lucjana, Mariana, Józefa i Janiny. Przed I wojną światową uczęszczał do Szkoły Handlowej w Łodzi, tu urodzony w 1899 w Radogoszczu.. W 1911 wstąpił do organizacji Skautowej oraz działał w kólkach samokształceniowych.
5 marca 1915 jako uczeń klasy piątej wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako kanonier w 1 pułku artylerii. 23 grudnia 1915 w Krakowie został superarbitrowany, a 3 lutego 1916 został zatwierdzona decyzja o jego zwolnieniu z Legionów. 17 lipca 1917 został zwolniony z Legionów, po czym wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Łodzi oraz kontynuował pracę w Skautingu.