W 1984 uzyskał na UAM stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie pracy „Agamemnon” Ajschylosa: studium nad strukturą tragedii lirycznej i w tym samym roku został na macierzystej uczelni mianowany docentem. W 1992 został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego, w 1996 otrzymał tytuł profesora. W latach 1995–1998 był sekretarzem generalnym Towarzystwa Naukowego KUL, w latach 1998–2001 dyrektorem Instytut Filologii Klasycznej KULEncyklopedia 100-lecia KUL. Tom I, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 342.
Przetłumaczył na polski dramaty Sofoklesa (Antygona – 2004, Król Edyp – 2007, Elektra – 2008, Ajas, Trachinki, Filoktet i Edyp w Kolonos – 2009), Ajschylosa (Persowie , Siedmiu przeciw Tebom, Błagalnice i Prometeusz w okowach – 2015, Oresteja (Agamemnon, Ofiarnice, Boginie łaskawe) – 2016) oraz Eurypidesa (Medea – 2010, Alkestis, Dzieci Heraklesa, Hipolit, Hekabe, Błagalnice, Andromacha, Oszalały Herakles i Trojanki – 2017, Elektra, Ifigenia w kraju Taurów, Ijon, Helena, Fenicjanki, Orestes, Bachantki, Ifigenia w Aulidzie i Rezos – 2017), a także Christos paschon – Chrystus cierpiący (przypisywany Grzegorzowi z Nazjanzu) – 2013), Iliadę (2021), Odyseję (2020) i Eneidę (2024)prof. dr hab.