Samcche-Saatabago, Atabegat Samcche (gruz. samcche-saatabago), Księstwo Samcche (gruz. samcchis samtawro) – państwo istniejące od XIII do XVII wieku na Kaukazie. Powstało, gdy uzyskał niezależność od imperium mongolskiego. W XIV wieku zostało uzależnione od Gruzji, ale odegrało istotną rolę w jej rozpadzie w połowie XV wieku. W 1555 podzielono je pomiędzy Imperium Osmańskie i Iran.
Historia W 1248 roku królowie Dawid VI (Narin) i Dawid VII (Ulu) powrócili do Gruzji z Karakorum, gdzie zadecydowano, że obaj będą sprawować władzę nad częścią państwa. Jednym z pierwszych ich wspólnych postanowień było ukaranie możnowładców, którzy pod ich nieobecność wzmocnili swoją władzę. Jednym z nich był , który otwarcie wolał panowanie Mongołów aniżeli gruzińskich królów. Za wsparcie przeciwko Złotej Ordzie otrzymał on od nich autonomię jako atabeg Samcche, czyli prawie całej południowej Gruzji. Był przez to nietykalny. Wkrótce jednak wsparł on Dawida Ulu przeciwko najeźdźcom. Ich armia miała niewielką nadzieję na pokonanie Mongołów, dlatego Sargis zaproponował, by zaatakować ich pod Gori. Mongołowie jednak, dzięki poradom Kacha Toreli-Gamrekeli, w grudniu 1260 rozbili wojska Dawida. W 1261 przez dwadzieścia dni plądrował Samcche. Wycofał się, gdy nie mógł zdobyć twierdzy Cichisdżwari.