Po tym Dawid VII i Sargis dołączyli do Dawida VI w Kutaisi. W 1262 Sargis, wraz z Dawidem Ulu, udali się do Tbilisi, gdzie mieli negocjować z Mongołami. Dawid odzyskał władzę, a Sargis wziął na siebie winę za niesubordynację króla. Pod rządami Sargisa Samcche poszerzyło się o Lazykę, należącą wcześniej do Cesarstwa Trapezuntu. W 1266 przekonał on Mongołów, by traktowali oni Samcche jako ziemie koronne, a jego samego jako księcia. Stało się ono trzecim gruzińskim państwem lekko opodatkowanym przez Mongołów. Wolność podatkowa i brak poboru wojskowego sprawił, że wielu chłopów z Kartlii uciekło do Samcche. W drugiej połowie XIII wieku był to jedyny region Gruzji, gdzie budowano miasta i kościoły, a prawo było wcielane w życie. Sargis i jego syn mieli armię 12 tysięcy ludzi, która broniła pastwisk Tao-Klardżeti przed Turkami, czego nie mógł dokonać lokalny władca, .