Badania naukowe Zjawisko waifu bywa opisywane jako forma relacji paraspołecznej – jednostronnej więzi emocjonalnej z postacią medialną. Opublikowane w 2025 roku w czasopiśmie „Psychology of Popular Media” badanie zespołu Connora Leshnera, Stephena Reysena, Courtney Plante, Sharon Roberts i Kathleen Gerbasi wykazało, że wśród badanych fanów anime około 38% deklarowało posiadanie waifu bądź husbando. Autorzy stwierdzili, że więzi o charakterze seksualnym korelowały przede wszystkim z wyglądem postaci, natomiast więzi emocjonalne – zarówno z cechami osobowości, jak i z postrzeganym podobieństwem między odbiorcą a postacią. Badanie wskazało również na różnice związane z płcią: mężczyźni częściej deklarowali więź o charakterze seksualnym, kobiety zaś – emocjonalnym.
Opublikowane w 2024 roku na łamach czasopisma „Lingua Cultura” badanie Daniela Hermawana i Rendiego Marciu, przeprowadzone wśród indonezyjskich studentów filologii japońskiej, dotyczyło postrzegania osób deklarujących posiadanie waifu lub husbando.