W ziemskie wydarzenia ingerują siły Nieba i Piekła. Generał Ślepowron, przedstawiony jako marionetka sił piekielnych, z błogosławieństwem Szatana i Belzebuba wprowadza w Polsce stanu wojennego „diabelskie porządki”. W odpowiedzi, zaniepokojony sytuacją Bóg postanawia wysłać do Polski siły niebiańskie, więc do zstąpienia na Ziemię przygotowuje się również Al Leluja, „mesjasz drugiej kategorii”, który w ciągu dziesięciu lat trzydzieści siedem razy umierał na różnych planetach. Do Nieba przenoszone są również konflikty znane z rzeczywistości PRL; w jednej ze scen zabici robotnicy organizują pikietę przed jego bramami.
Za pomocą niebiańskiego urządzenia narracja powraca m.in. do wydarzeń związanych z „pacyfikacją” klasztoru w okolicach Warszawy oraz do historii księdza poszukującego odpowiedzialnych za śmierć kilku tysięcy polskich oficerów w lesie katyńskim. Innym z przedstawionych wątków są losy młodego człowieka, którego działania prowadzą do zbrodni pod wpływem sił diabelskich. Poszczególne historie, początkowo pozornie odrębne, okazują się ze sobą powiązane.