Podobnie groteskowe przedstawienie rywalizacji sił dobra i zła krytycy osadził w szerszej tradycji literackiej Marcin Baczyński. Krytyk zestawiał pomysł Oramusa z utworami Bułhakowa, Anatole’a France’a i Petera Ustinova, w których działalność diabła zostaje skoncentrowana w określonym kraju (w Święcie śmiechu centrum zmagań Boga i Szatana staje się Polska). Podobnie jak Smuszkiewicz, sposób przedstawienia ich rywalizacji Baczyński wiązał zwłaszcza z poetyką Mistrza i Małgorzaty.
Za zasadnicze przesłanie utworu Smuszkiewicz uznał obronę trwałych zasad moralnych i sprzeciw wobec relatywizowania granicy między . Interpretował powieść również w kontekście przemian ustrojowych: odzyskanie wolności nie oznacza w niej zaniku zła, lecz zmianę form, w jakich się ono przejawia. Zwrócił także uwagę, że utwór, choć odnosił się do wydarzeń stanu wojennego, zachowywał pod tym względem aktualność w połowie lat 90.