Zakres, źródła i ograniczenia badań thumb|Béla Bartók rejestrujący za pomocą fonografu pieśni wykonywane przez słowackich mieszkańców wsi, 1908; nagrania umożliwiły badaczom wielokrotne odsłuchiwanie, transkrypcję i porównywanie wykonań Historia muzyki bada przemiany sposobów tworzenia, wykonywania, przekazywania i odbierania muzyki. Jej przedmiotem są między innymi systemy dźwiękowe i rytmiczne, formy, gatunki i style muzyczne, instrumentarium, notacja, praktyki wykonawcze oraz związane z muzyką instytucje i technologie. Obejmuje kompozycję, wykonawstwo, improwizację, słuchanie oraz społeczne funkcjonowanie muzyki. Zjawiska te rozpatruje się w powiązaniu z przemianami religijnymi, społecznymi, politycznymi, gospodarczymi i technologicznymi, a także z kontaktami między kulturami. Historia muzyki nie jest więc wyłącznie historią dzieł i kompozytorów, lecz również praktyk, idei, środowisk i warunków, w których muzykę wykonywano i nadawano jej znaczenie.