Ostrożności wymagają także dawne relacje podróżników, misjonarzy i kronikarzy, którzy mogli nie rozumieć opisywanych praktyk albo interpretować je przez pryzmat własnych kategorii pojęciowych i uprzedzeń.
Szczególne trudności dotyczą rekonstrukcji muzyki pradziejowej i starożytnej. Znaleziska archeologiczne mogą potwierdzić występowanie instrumentów lub praktyk związanych z muzyką, nie zawsze jednak pozwalają ustalić przeznaczenie i sposób użycia odnalezionych przedmiotów ani społeczne znaczenie dokumentowanych praktyk. Badania zachowanych przedmiotów, wykonywanie replik i eksperymenty pozwalają określić potencjalne właściwości akustyczne instrumentów, nie umożliwiają jednak odtworzenia samego repertuaru ani historycznego sposobu wykonania. Rekonstrukcje powstają zatem przez łączenie informacji o kontekście znaleziska z danymi ikonograficznymi, przekazami pisanymi, analogiami etnograficznymi oraz wiedzą o technologii danej kultury, a formułowane na tej podstawie wnioski mogą mieć różny stopień pewności.