Matisse przebywał w Collioure na Lazurowym Wybrzeżu od końca sierpnia do połowy października 1911. Wynajmował z rodziną apartament. Tam powstała zasadnicza koncepcja Wnętrza z bakłażanami. We wrześniu pisał do rosyjskiego kolekcjonera sztuki Iwana Morozowa o „ważnej pracy dekoracyjnej” do skończenia.

Artysta sięgnął po , podobnie jak w Luksusie II z 1907–1908. Chodziło mu o uzyskanie matowej powierzchni zbliżonej do fresku. Kolory Wnętrza są matowe jak w malarstwie dawnych mistrzów włoskich, co Matisse bardzo cenił. To jest jeden z najciekawszych paradoksów tego płótna: technika historyczna została użyta do stworzenia bardzo nowoczesnego malarstwa. Matisse pierwszy raz użył klejówki w dziele o monumentalnej skali. Medium to jest korzystne przy malowaniu płaskich barwnych plam, dzięki szybkiemu schnięciu. Nie daje jednak swobody poprawek jak przy zastosowaniu farby olejnej.

Wnętrze z bakłażanami powstało pierwotnie z szeroką, malowaną dekoracyjną bordiurą (). Zachowana fotografia z listopada 1916 ukazuje obraz w tym stanie. Między listopadem 1916 a lutym 1935 bordiura została usunięta poprzez przycięcie płótna;