Matisse posiadał obrazy Paula Cézanne’a, m.in. zakupione przez siebie Baigneuses, które jeszcze w 1931 roku przechowywał w swoim atelier w Nicei. Wpływ Cézanne’a na rozwój warsztatu malarskiego Matisse’a był fundamentalny. Około 1893–1894, czyli niemal dwadzieścia lat przed Matisse’em, Cézanne namalował obraz zatytułowany Martwa natura z bakłażanami (). Bakłażany nie są na tym obrazie przypadkowym dodatkiem: wiszą na gałęzi i uczestniczą w bardzo starannie skonstruowanym rytmie całej kompozycji. Matisse znał i wykorzystywał właśnie ten cézannowski sposób budowania martwej natury. Jego własna z lata 1911, obecnie w Museum of Modern Art w Nowym Jorku (782.1995) powstała w Collioure i stanowiła przygotowawcze do dużego Wnętrza z bakłażanami.
Bakłażany, dzbanek, gruszki i środek niebieskiego dywanu są na obrazie Cézanne’a zorganizowane w system wzajemnych rytmów i równowag. Cała kompozycja ma dzięki temu niemal autonomiczną konstrukcję formalną. Matisse dwadzieścia lat później nie ogranicza się do zorganizowania dzięki tym zależnościom tylko martwej natury, stosuje system do całego wnętrza w Intérieur aux aubergines.