Kazimierz Maciąg uznał znajomość z Suzinem i jego przychylność za najważniejszą przyczynę powodzenia Stanisława Wokulskiego w swojej karierze przedsiębiorcy, zwracając także uwagę na stosunkowo „tajemniczy” charakter ich znajomości. Niejasna pozostaje przeszłość Suzina oraz geneza jego stosunków z Wokulskim. Bohaterowie poznali się na Syberii, jednak powieść nie wyjaśnia, w jakim charakterze przebywał tam Suzin ani w jaki sposób Wokulski zdobył jego przyjaźń. Szleszyński, wskazując na późniejsze związki Suzina z wojskiem, przypuszcza, że mógł on być byłym oficerem, podkreśla jednak hipotetyczny charakter takiej rekonstrukcji. Zagadkowy jest również charakter zależności pomiędzy bohaterami.
Zbigniew Klejn wskazał na podobieństwa między działalnością Suzina a rzeczywistymi przedsiębiorcami uczestniczącymi w zaopatrywaniu armii rosyjskiej podczas wojny rosyjsko-tureckiej. Jednym z nich był moskiewski finansista Horwitz, mający rozległe kontakty z władzami rosyjskimi i, według przypuszczenia Klejna, prowadzący wcześniej interesy z Ministerstwem Wojny, być może związane z zakupami broni.