Badacz dostrzegł również analogię między relacją Suzina i Wokulskiego a możliwą rolą warszawskiego kupca Jakuba Langego, który w rzeczywistej spółce zaopatrującej armię rosyjską, mógł reprezentować interesy nieujawnionego rosyjskiego protektora i nadzorować jego partnerów.

Bartłomiej Szleszyński zwrócił uwagę, że utrwalone za Ignacym Rzeckim określenie Suzina jako „kupca i przyjaciela” Wokulskiego, może zacierać rzeczywistą skalę jego działalności i wpływów. Suzin prowadzi olbrzymie interesy z rosyjskim wojskiem i jest w stanie powierzyć Wokulskiemu dziesięć milionów rubli do obracania. Badacz przedstawia go jako człowieka umocowanego w rosyjskich elitach władzy i biznesu oraz protektora Wokulskiego, dzięki któremu ten zdobywa fortunę podczas wojny rosyjsko-tureckiej, a następnie uczestniczy w wielkich rosyjskich zakupach wojskowych w Paryżu.

Szleszyński proponuje mniej przychylne odczytanie usuniętej przez cenzurę sceny spotkania Suzina i Wokulskiego w Warszawie. Jego zdaniem Rosjanin ostentacyjnie demonstruje w niej bogactwo, zachowuje się protekcjonalnie wobec Wokulskiego i z własnej perspektywy krytykuje polskie społeczeństwo.