Poszczególne jednostki dowiedziały się o planowanym udziale dopiero 17 stycznia. Dywizja Powietrznodesantowa, która miała prowadzić operację, nie otrzymała szczegółowych planów aż do 2 lutego, niecały tydzień przed rozpoczęciem kampanii. Miało to kluczowe znaczenie, ponieważ wiele jednostek, zwłaszcza powietrznodesantowa i piechoty morskiej, działało jako oddzielne bataliony i brygady i nie miało doświadczenia w manewrowaniu ani we współpracy na przyległych obszarach. Według zastępcy dowódcy 101 Dywizji Powietrznodesantowej „planowanie było pośpieszne, utrudnione przez ograniczenia w kwestii bezpieczeństwa oraz prowadzone oddzielnie i w izolacji przez Wietnamczyków i Amerykanów”.
Amerykańska część operacji miała nosić nazwę Dewey Canyon II, od operacji Dewey Canyon przeprowadzonej przez piechotę morską USA w północno-zachodnim Wietnamie Południowym w 1969 roku. Miano nadzieję, że nawiązanie do poprzedniej operacji zmyli Hanoi co do faktycznego celu planowanego najazdu. Oddziałowi ARW nadano nazwę Lam Sơn 719, od wioski Lam Sơn, miejsca urodzenia legendarnego wietnamskiego patrioty Lê Lợi, który odparł inwazję chińskiej armii w 1427 roku. Oznaczenie numeryczne pochodziło od roku 1971 i głównej osi ataku, Drogi nr 9.