Na tym spotkaniu obszar operacyjny Lãma ograniczono do korytarza nie szerszego niż 24 km po obu stronach Drogi nr 9 i penetracji nie głębszej niż do Tchepone.

Dowodzenie, kontrola i koordynacja operacji musiały być problematyczne, zwłaszcza w wysoce upolitycznionej południowowietnamskiej strukturze dowodzenia, gdzie poparcie kluczowych postaci politycznych miało ogromne znaczenie dla awansu na stanowiska dowódcze i ich utrzymania. Gen. por. Lê Nguyên Khang, dowódca Korpusu Piechoty Morskiej Wietnamu i protegowany wiceprezydenta Nguyễna Cao Kỳ, którego wojska miały wziąć udział w operacji, w rzeczywistości przewyższał rangą generała Lãma, który miał poparcie prezydenta Nguyễna Văn Thiệu. Ta sama sytuacja dotyczyła gen. por. Dư Quốc Đốnga, dowódcy Dywizji Powietrznodesantowej ARW, który również planował udział w operacji. Po rozpoczęciu inwazji obaj pozostali w Sajgonie i przekazali swoje uprawnienia dowódcze młodszym oficerom, zamiast wykonywać rozkazy od Lãma. Nie wróżyło to dobrze przebiegowi operacji.