Czaszkę zwierzęcia opisują autorzy jako dobrze zbudowaną. Nie ma ona zgięcia podstawy (basicranial deflection). Pysk jest krótki, a głęboki. Występują duże oczodoły o dobrze zaznaczonym brzegu. Korzeń jarzmowy znajduje się powyżej linii zębodołowej. Kość jarzmowa, umiarkowanej grubości, silnie zakrzywia się. Mózgoczaszka jest zaokrąglona.
Patrząc na głowę z góry badacze wskazują szeroki pysk, umiarkowanie widoczne zachyłki paranosowe i skierowane do tyłu i bocznie wyrostki zaoczodołowe. Nie stwierdzają natomiast otworu zaoczodołowego. Długie zwężenie zaoczodołowe jest dobrze widoczne. Na owalnej mózgoczaszce zaznacza się grzebień strzałkowy, natomiast grzebień karkowy jest długi i kieruje się do tyłu. Z kolei od strony brzusznej badacze widzą płaskie podniebienie z rozbiegającymi się rzędami zębów, jak również z umiarkowanie długą częścią zazębową o nieznacznie zbliżających się bokach. Koniec podniebienia jest prosty. Występuje od 9 do 10 zakrzywionych grzbietów pomiędzyzębowych na podniebieniu, przy czym tylna połowa podzielona jest pośrodku. Za nimi leżą 3 zazębowe grzbiety, również podzielone, a ostatnie z nich ząbkowane. Podobne grzbiety występują też u innych rudawkowatych, czego przykładem bezogońce, aczkolwiek u bezogońca jawajskiego jest ich mniej i są gładsze.